over het werk
Annemiek de Jong (Dordrecht, 1952) woont en werkt nu zo’n 20 jaar op het platteland van Groningen, de meest noordelijke provincie van Nederland.
Door het raam van haar atelier ziet ze zomer en winter, lente en herfst, zover het oog reikt weilanden waarboven de hemel zich uitstrekt.
De kleuren in het landschap veranderen van helder groen en strak blauw tot diffuus grijsgroen en bleekgeel. Het zicht op de horizon is dan weer scherp, dan weer zo versluierd dat lucht en aarde in elkaar overgaan.
Rondkijkend in het atelier word je overvallen door een rijkdom aan kleur en licht die de ruimte een serene monumentaliteit verleent.
Als één groot kunstwerk hangen de op zichzelf staande schilderijen van heel uiteenlopende afmetingen zorgvuldig gecomponeerd aan drie wanden waardoor de kijker in alle vrijheid kan associëren.De schilderijen lijken doordrongen van een zacht licht dat de kijker beurtelings verleidt dichterbij te komen en verder af te gaan staan. Soms
schemert het door de laag over laag geschilderde kleurvlakken heen, soms straalt het ten volle de ruimte in.
Gevoel voor tijd valt weg, je bent opgenomen in een ruimte van kleur en licht, je vergeet dat het verf op doek is waarnaar je kijkt.
Is dit een uitbeelding van het unieke noordelijke licht of is het de verbeelding van licht die zijn vorm krijgt in een compositie van intuïtief gekozen kleurvlakken?
“ Ik schilder, ik snoei de rozen, ik ontmoet een vriend, ik doe de afwas.
Alle handelingen zijn bijna even belangrijk.
Het gaat om aandacht en intentie”.
Zoals Agnes Martin zo mooi verwoordt :
‘ Schoonheid is een bewustzijn in de geest’ .
Hedy Buursma,
Appingedam,
22 – 02 –2007