de plek

over het werk

 

   L I C H T

   Ik weet haast niets meer

   van alles wat ik eens heb willen zeggen.

   Ik wil haast niets meer zeggen.

   Alleen iets van het licht.

   Hans Andreus in 'Klein boek om het licht heen'

 

In mijn atelier op de eerste verdieping in de kerk van Jukwerd geven de prachtige kerkramen de ruimte  een   betoverende sfeer door de vorm van de ramen en de hoeveelheid licht die er, afhankelijk van het  weer,  doorheen valt.

 Door deze ramen is het licht een nog grotere rol gaan spelen in mijn schilderijen. Allereerst is elk raam –  hoe  en waar dan ook - een venster op de wereld. Hier in Jukwerd geeft het uitzicht op het Groninger  landschap  met al zijn weidsheid, ruimte en licht. Tenminste, strikt genomen, is de blik op de horizon er  alleen in de  winter want zomers verhullen de bladeren van de bomen rondom de kerk de doorkijk naar de  einder. 's  Winters zie ik aan de ene kant de zonsopgang boven de velden en aan de andere kant de  zonsondergang  over het land. In de voorgaande jaren heb ik het landschap tijdens mijn  ochtendwandelingen gefotografeerd  om het later te verbeelden in tekeningen en schilderijen.

 Het samengestelde werk dat in mijn atelier tussen de ramen hangt, is daar een goed voorbeeld van. De  horizon is hier 18 keer weergegeven in verschillende nuances blauw en groen van hemel en aarde. Het  werk  ademt ruimte en oneindigheid. Dit is te zien op de webpagina 'schilderijen 1'.

 Het afgelopen jaar is mijn aandacht verschoven van buiten naar binnen. Ik ben als het ware met mijn rug  naar de ramen, naar de wereld gaan staan om de binnenruimte te ervaren. Een omkering. Van weids naar  omsloten, van oneindig naar eindig, van vergezicht naar intimiteit. Wat bleef was het licht, zo transparant  als  het licht in het atelier. Licht gevangen in ruimte. Of lijken de schilderingen op vensters waar het licht  door  naar binnen valt?

 Het onderzoeken van het licht in de binnenruimte was een avontuur. Er ontstond zacht, omfloerst licht. Van  zachtroze dat nauwelijks merkbaar overgaat in wit tot tinten geel, oranje , roze; soms nauwelijks begrensd,  soms zo gekaderd, dat het bijna danst in de ruimte. Een enkele keer is het donker. De schilderijen zijn laag    over laag geschilderd in dunne verf, net zo lang en zo vaak tot grenzen vervagen en wat vast lijkt ook weer  kan gaan bewegen. Het geheel oogt helder en transparant.

 Jukwerd 14 juni 2017, Annemiek de Jong